Pary sportowe

Zasady konkurencji

Pary sportowe – to konkurencja w której dwoje zawodników – kobieta i mężczyzna wykonują program zgodnie i harmonijnie, jadąc razem w taki sposób że ma się wrażenie jedności. Bardzo ważny w tej konkurencji jest dobór partnerów, wymagane od nich są: zbliżona technika łyżwiarska i tempo wykonywania poszczególnych elementów aby spełnić wymagania zgodnej jazdy.

Konkurencje par sportowych składają się z dwóch części:

Program krótki

  • Składa się z 7 obowiązkowych elementów z krokami łączącymi i/lub ruchami łyżwiarskimi. Ich kolejność jest dowolna. Co roku elementy są zmieniane.
  • Czas trwania programu krótkiego par sportowych wynosi 2 minuty 40 sekund (+/- 10 sekund)
  • Muzyka jest wybierana przez zawodników, muzyka wokalna jest dozwolona        

Program dowolny

  • Składa się z dobrze wyważonych elementów jazdy dowolnej i elementów łączących wykonanych z minimalnym wykorzystaniem jazdy na obu nogach, zgodnie z muzyką wybraną przez zawodników, muzyka wokalna jest dozwolona.
  • Czas trwania programu wynosi 4 minuty 30 sekund (+/- 10 sekund)
  • Od sezonu 2018/2019 czas trwania programu będzie wynosił 4 minuty (+/- 10 sekund)
  • Zawodnicy mają pełną dowolność w wyborze elementów, które utworzą cały program.

Źródło: ISU, Regulamin 2016

Skoki i skoki wyrzucane

Uwaga, przy każdej nazwie elementu w nawiasie kwadratowym [ ] podany jest skrót jaki obowiązuje w nazewnictwie ISU, o ile został nadany. Te skróty pojawiają się w każdych protokołach z zawodów. Pełna lista elementów i ich skrótów znajduje się w tabelach wartości.

Skoki solo, sekwencje i kombinacje skoków

To skoki wykonywane przez oboje partnerów jednocześnie w pewnej odległości od siebie. Partnerzy muszą wykonać synchronicznie identyczne skoki o równej liczbie obrotów, powinni jednocześnie rozpocząć i zakończyć element. W przypadku gdy jeden z partnerów wykona mniej obrotów wówczas obojgu zalicza się ten skok z mniejszą liczbą obrotów. Np. zaplanowanym skokiem był potrójny Salchow, partnerka wykonała trzy (3) obroty, partner dwa (2) – do punktacji liczony jest podwójny Salchow. Podobna sytuacja jest w przypadku kombinacji – jeśli jedno z partnerów wykona skok pojedynczy zamiast kombinacji, wówczas liczony jest tylko skok pojedynczy.

Skoki wyrzucane [ilość obrotów-skrót nazwy skoku-Th]

Inaczej mówiąc są to zwykłe skoki z asystą. Partnerka wykonuje skok po wyrzuceniu jej w powietrze przez partnera, co dodaje skokowi wysokości, odległości no i pewnej dozy dramatyzmu. Skoki wykonywane przez partnerkę to te same skoki co w konkurencjach solowych, więc jeśli uważnie się przypatrzeć jak są wykonywane, można je odróżnić. Na przykład wyrzucany Axel – partnerka jest „wyrzucana” przodem, jadąc na zewnętrznej krawędzi lewej łyżwy, wyrzucany Salchow – partnerka w pozycji tyłem, wewnętrzna krawędź lewej łyżwy itp. Na zawodach najczęściej wykonywane są skoki potrójne Salchow, Rittberger a także coraz częściej flip i Lutz, nieliczne pary próbują potrójnego wyrzucanego Aksla (po raz pierwszy dokonała tego para z USA Rena Inoue i John Baldwin w 2006 r. na mistrzostwach krajowych), podejmowane są również próby poczwórnych skoków wyrzucanych –  pierwszy taki skok wyrzucany – poczwórny Salchow wykonała para z USA Tiffany Vise i Derek Trent.

Skróty:

1TThWyrzucany pojedynczy Toeloop
1SThWyrzucany pojedynczy Salchow
1LoThWyrzucany pojedynczy Rittberger
1FThWyrzucany pojedynczy Flip
1LzThWyrzucany pojedynczy Lutz
1AThWyrzucany pojedynczy Axel
2TThWyrzucany pojedynczy Toeloop
2SThWyrzucany podwójny Salchow
2LoThWyrzucany podwójny Rittberger
2FThWyrzucany podwójny Flip
2LzThWyrzucany podwójny Lutz
2AThWyrzucany podwójny Axel
3TThWyrzucany potrójny Toeloop
3SThWyrzucany potrójny Salchow
3LoThWyrzucany potrójny Rittberger
3FThWyrzucany potrójny Flip
3LzThWyrzucany potrójny Lutz
3AThWyrzucany potrójny Axel
4TThWyrzucany poczwórny Toeloop
4SThWyrzucany poczwórny Salchow
4LoThWyrzucany poczwórny Rittberger
4FThWyrzucany poczwórny Flip
4LzThWyrzucany poczwórny Lutz

Źródło: ISU, Regulamin 2016

Podnoszenia

Uwaga, przy każdej nazwie elementu w nawiasie kwadratowym [ ] podany jest skrót jaki obowiązuje w nazewnictwie ISU, o ile został nadany. Te skróty pojawiają się w każdych protokołach z zawodów. Pełna lista elementów i ich skrótów znajduje się w tabelach wartości.

Podczas podnoszenia partner unosi partnerkę w powietrze, przeważnie bardzo wysoko i w bardzo trudnych pozycjach. W większości przypadków partner musi się obracać w czasie podnoszenia, jeśli tego nie robi wówczas jest to tzw. podnoszenie wożone. Nazwy podnoszeń mogą pochodzić od sposobu w jaki rozpoczyna się podnoszenie (w tym wypadku nazwy zazwyczaj pochodzą od skoków, np. podnoszenie axlowe), od pozycji partnerki w powietrzu, od sposobu wynoszenia partnerki w górę. Podnoszenia są podzielone na 5 grup w zależności od sposobu w jaki partner trzyma partnerkę. Poziom trudności wzrasta z numerem grupy (grupa 3 i 4 mają identyczny poziom trudności).

  • Grupa Pierwsza [1Li]– pozycja trzymania pod Pachą – to najprostsze podnoszenia, partner jedną ręka chwyta partnerkę pod pachą, drugą ręką trzyma rękę partnerki i wynosi ją w górę. Partnerka może umieścić jedną rękę na ramieniu partnera. Partner może podtrzymywać rękę partnerki druga ręką. Pozycja partnerki w powietrzu jest zbliżona do szpagatu, może ona puścić partnera i mieć obie ręce wolne. Częste podnoszenia: lutzowe, flipowe i axlowe
  • Grupa Druga [2Li]  – pozycja trzymania w Pasie – oboje partnerzy jadą tyłem, partner chwyta partnerkę obiema rękami w pasie, partnerka natomiast chwyta go w nadgarstkach i unosi ją w górę. Pozycja partnerki w powietrzu jest dowolna. W tej grupie znajduje się podnoszenie loopowe (partner nie puszcza partnerki) i twistowe – partner podrzuca partnerkę, która wykonuje 2, 3 lub 4 obroty w powietrzu, może też połączyć je z tzw. pozycją żaby przez rozpoczęciem obrotów, partner musi złapać partnerkę w pasie jeszcze w powietrzu, zanim dotknie ona lodu), wejście do podnoszenia twistowego jest jak do flipa, Lutza, toeloopa lub Aksla 
  • Grupa Trzecia [3Li] – pozycja Ręka na Biodro lub górną część nogi (powyżej kolana) – to podnoszenia w których partner jedną ręką trzyma partnerkę za biodro (powyżej kolana), a drugą trzyma jej rękę, partnerka odbija się i jest wyniesiona nad głowę partnera. W tej grupie występują następujące podnoszenia: Star – partnerzy jadą tyłem, partnerka układa nogi w pozycję otwartych nożyczek (pozycja podobna do gwiazdy), jedną ręką opierając się na ramieniu partnera, lub ma obie ręce wolne. Cartwheel –  różni się od Star tym, że w przypadku Star partnerka utrzymuje pozycję, a w przypadku Cartwheel obraca się (podobnie jak szprychy koła). Platter – partnerzy jadą twarzami do siebie, partnerka przyjmuje w powietrzu poziomą pozycję, równoległą do lodu (pozycja podobna do talerza trzymanego w górze).
  • Grupa Czwarta [4Li] – pozycja Ręka w Rękę (Podnoszenia Wyciskane) – partnerzy mogą jechać zwróceni twarzą do siebie (podnoszenie wyciskane) lub obróceni w tym samym kierunku (podnoszenie loopowe wyciskane), łapią się za obie ręce i partner unosi partnerkę nad głowę. Pozycja partnerki w powietrzu jest dowolna, partnerka w tym podnoszeniu nie rotuje.
  • Grupa Piąta [5Li] – pozycja Ręka w Rękę (podnoszenie lassowe) – to najtrudniejsze podnoszenia, podobnie jak w grupie 4 jest to pozycja ręka w rękę, ale podczas unoszenia w górę partnerka rotuje (zazwyczaj jest to pół lub cały obrót). W tej grupie są następujące podnoszenia: podnoszenie z wybiciem z czubka  (ang. toe overhead) – partnerka jest wyniesiona w górę po odbiciu czubkiem jednej łyżwy od lodu; podnoszenie z przejścia (ang. step overhead lub step up) – partnerka nie odbija się z czubka łyżwy; podnoszenie z wejścia odwrotnego (ang. reverse) – partnerzy trzymają się za przeciwne ręce (np. partner trzyma prawą ręką lewą rękę partnerki), podnoszenie axlowe – partnerka wchodzi do podnoszenia jak do Aksla. Pierwsze trzy podnoszenia jako wykonywane z jazdy tyłem wymagają wykonania przez partnerkę pół obrotu w trakcie wynoszenia jej w górę, podnoszenie axlowe natomiast jako wykonywane z pozycji jazdy przodem wymaga całego obrotu partnerki.

Numer grupy jest określony poprzez rodzaj trzymania w momencie kiedy partnerka mija poziom ramion partnera. W grupach 3 – 5 partner obowiązkowo musi w pełni wyprostować ręce w trakcie podnoszenia.

W trakcie podnoszenia partner może wykonać minimum jedno (1) a maksimum trzy i pół (3 1/2 ) obrotu.

Partnerzy mogą wspierać się jedynie w chwytach ręka w rękę, ręka do ramię, ręka do ciało i ręka do górnej części nogi (powyżej kolana). Zmiana trzymania oznacza zmianę z jednego z wymienionych chwytów na inny lub zmianę z trzymania na jednej ręce  do kolejnego trzymania na jednej ręce. Zmiany trzymania w trakcie podnoszenia są dozwolone.

Pozycje partnerek są klasyfikowane następująco:

  • górna wyprostowana (ang. Upright) – górna część ciała w pozycji pionowej
  • gwiazda (ang. Star) – pozycja partnerki bokiem, górna część ciała ułożona równolegle do lodu
  • talerz (ang. Platter) – pozycja płaska, twarzą do góry lub do dołu, górna część ciała równolegle do lodu.

Zmiana pozycji oznacza przejście od jednej z tych pozycji do innej, wymagany jest jeden (1) pełny obrót dla każdej pozycji.

Zakończenie podnoszenia następuje w momencie gdy partner zaczyna uginać ramię i jednocześnie partnerka zaczyna schodzić w kierunku lodu. Dozwolone trzy i pół obrotu partnera jest liczone od momentu gdy partnerka opuszcza lód do momentu zakończenia podnoszenia.

Wszystkie podnoszenia powinny być zakończone przez oboje partnerów na jednej nodze.

W przypadku każdego podnoszenia trzymanie partnerki jedną ręką może zwiększyć poziom trudności elementu.

Skróty:

Podnoszenia 
1LiPodnoszenie z grupy 1 (pozycja trzymania pod Pachą)
2LiPodnoszenie z grupy 2 (pozycja trzymania w Pasie)
3LiPodnoszenie z grupy 3 (pozycja Ręka na Biodro)
4LiPodnoszenie z grupy 4 (pozycja Ręka w Rękę)
5ALiPodnoszenie z grupy 5 lassowe z wejścia axlowego
5BLiPodnoszenie z grupy 5 lassowe z wejścia tyłem
5TLiPodnoszenie z grupy 5 lassowe z odbiciem z czubka
5SLiPodnoszenie z grupy 5 lassowe z przejścia
5RLiPodnoszenie z grupy 5 lassowe z wejścia odwrotnego
Podnoszenia twistowe 
1TwPojedyncze podnoszenie twistowe
2TwPodwójne podnoszenie twistowe
3TwPotrójne podnoszenie twistowe
4TwPoczwórne podnoszenie twistowe
1ATwPojedyncze axlowe podnoszenie twistowe
2ATwPodwójne axlowe podnoszenie twistowe
3ATwPotrójne axlowe podnoszenie twistowe
4ATwPoczwórne axlowe podnoszenie twistowe

Źródła: 

Pozostałe

Uwaga, przy każdej nazwie elementu w nawiasie kwadratowym [ ] podany jest skrót jaki obowiązuje w nazewnictwie ISU, o ile został nadany. Te skróty pojawiają się w każdych protokołach z zawodów. Pełna lista elementów i ich skrótów znajduje się w tabelach wartości.

Piruety

Pary sportowe wykonują dwa rodzaj piruetów:

Kombinacja piruetów w oddzieleniu – partnerzy wykonują synchronicznie te same kombinacje piruetów obok siebie, w tym samym czasie, kombinacja powinna składać się z minimum dwóch (2) różnych pozycji podstawowych, każda z minimum dwoma (2) obrotami, wykonanych przez oboje partnerów. Aby uzyskać pełną wartość punktową oboje partnerzy muszą wykonać wszystkie trzy (3) pozycje bazowe. Kombinacje piruetów w oddzieleniu mogą być poprzedzone skokiem do piruetu. Podczas wykonywania piruetów partnerzy nie powinni być od siebie zbyt daleko, powinni również dążyć do jak najlepszej synchronizacji w wykonaniu piruetów, a więc piruety powinny mieć tę samą szybkość obrotów i być kręcone w tym samym kierunku, nie powinny się „rozjeżdżać” itp.

Kombinacja piruetów w parze [PCoSp] – w tym wypadku partnerzy wykonują piruety w trzymaniu, mogą mieć różne pozycje w tym samym momencie. Kombinacja powinna składać się z minimum dwóch (2) różnych pozycji podstawowych, każda z minimum dwoma (2) obrotami, wykonanych przez oboje partnerów. Aby uzyskać pełną wartość punktową oboje partnerzy muszą wykonać wszystkie trzy (3) pozycje bazowe. Ta kombinacja musi zawierać przynajmniej jedną zmianę nogi i pozycji przez oboje partnerów – jeśli ten warunek nie jest wypełniony, kombinacja nie otrzyma wartości punktowej.

Spirala śmierci

Spirala śmierci to element, w którym partner znajduje się w środku koła jakie tworzy kręcąc partnerką. Trzyma ją jedną wyprostowaną ręką lekko zginając jedną nogę, wbijając czubek łyżwy w lód ( to tzw. pozycja cyrkla), podczas gdy partnerka znajduje się prawie w horyzontalnej pozycji i obraca się dookoła partnera. Partnerka jedną łyżwę prowadzi po lodzie zachowując czystą określoną krawędź, drugą w powietrzu, jej głowa i tułów powinny być blisko lodu, jednak w żadnym momencie nie może dotykać głową lodu ani podpierać się ręką czy inną częścią ciała. W ostatecznie przyjętej pozycji spirali śmierci oboje partnerzy muszą wykonać minimum jeden (1) obrót. Spirale śmierci są nazwane według kierunku jazdy i krawędzi partnerki. Są cztery możliwości:

  • spirala przodem wewnątrz [FiDs] – partner jedzie na krawędzi tyłem zewnątrz, partnerka na krawędzi przodem wewnątrz, partner przyjmuje pozycję cyrkla, trzyma rękę partnerki tą samą wyprostowaną ręką jak noga wolna (jeśli prawa noga jest wolna to trzyma partnerkę prawą ręką), partnerka układa się w pozycji bokiem do lodu, rękę wolną ma wyprostowaną. Dozwolona jest każda odmiana pozycji partnera, dowolny kierunek ruchu oraz dowolna krawędź i ile partner utrzymuje pozycję cyrkla.
  • spirala przodem zewnątrz [FoDs] – tak jak w spirali przodem wewnątrz, z tą różnicą że partnerka w momencie wejścia do spirali znajduje się na krawędzi przodem zewnątrz
  • spirala tyłem wewnątrz [BiDs] – partner jedzie na krawędzi tyłem zewnątrz, partnerka na krawędzi tyłem wewnątrz, partner przyjmuje pozycję cyrkla, trzyma rękę partnerki tą samą wyprostowaną ręką jak noga wolna, partnerka układa się w pozycji przodem do lodu, rękę wolną ma wyprostowaną. Dozwolona jest każda odmiana pozycji partnera, dowolny kierunek ruchu oraz dowolna krawędź i ile partner utrzymuje pozycję cyrkla
  • spirala tyłem zewnątrz [BoDs] – oboje partnerzy znajdują się na krawędzi tyłem zewnątrz w momencie rozpoczęcia spirali, partner przyjmuje pozycję cyrkla, trzyma rękę partnerki tą samą wyprostowaną ręką jak noga wolna, partnerka układa się w pozycji tyłem do lodu, rękę wolną ma wyprostowaną. Dozwolona jest każda odmiana pozycji partnera, dowolny kierunek ruchu oraz dowolna krawędź i ile partner utrzymuje pozycję cyrkla
  • Do obejrzenia: spirale śmierci 

Zwykle w spiralach „wewnątrz” partnerka uzyskuje niższą pozycję, spirale „zewnątrz” wymagają dla utrzymania krawędzi, aby partnerka nieco bardziej zgięła nogę, co sprawia, że ciało musi znaleźć się wyżej.

Sekwencja kroków

Sekwencja kroków [StSq] powinna być wykonana przez partnerów razem lub blisko siebie. Sekwencja kroków musi w pełni wykorzystywać powierzchnię lodowiska. Docenione zostanie jeśli para zmienia miejsca i trzymania lub korzysta z trudnych kroków podczas wykonywania sekwencji.

Elementy niedozwolone

Elementy niedozwolone podczas wykonywania programów:

  • Salta
  • Podnoszenia z błędnym trzymaniem
  • Podnoszenia z więcej niż 3 ½ obrotu wykonywanego przez partnera
  • Elementy obrotowe w których partner „wymachuje” partnerką w powietrzu trzymając ją za rękę lub nogę
  • Podnoszenia podobne do podnoszeń twistowych lub elementy obrotowe, podczas których partnerka zostaje obrócona a jej łyżwa nogi znajdującej się na lodzie odrywa się od lodu.
  • Skoki jednego z partnerów w kierunku drugiego partnera
  • Leżenie lub klęczenie obiema nogami na lodzie

Źródło: ISU, Regulamin 2016

X